Казка пра Мужыка (Пра Мароз, Сонца і Вецер)
Казкі пра жывёл
тэкст
ф. 8, воп. 83, спр. 211, сш. 3, ст. 26
аўдыё
ф. 20, воп. 83, спр. 4, № 27
Зап. Барташэвіч Г.А. у 1983 г. у в. Дуброва Перыкаўскага р-на Гомельскай вобл. ад Марыі Іванаўны Грушко, 75 г.
нумар
СУС 198 А* (прыбл.)
Казка пра Мужыка (Пра Мароз, Сонца і Вецер)
Я — мужык, красным поясам падпяразан. Ляціць Сонца, ляціць Вецер, Мароз. Слушайця. Ён пакланяўся. Сонца кажа:
Мне!
Мароз кажа:
Мне!
А Вецер кажа:
А я сільней за ўсіх.
А Сонца кажа:
Я спяку.
А Вецер кажа:
А я раздую халодным ветрам, ты не спячош.
Мароз кажа:
Я змарожу.
А Вецер кажа:
Нет, а я дуну цёплым ветрам, і будзя, ты не змарозіш.
І ўсё. А на ком акончыласо, не знаю.
